ΙΣΤΟΡΙΑ

ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαλεί τους Ποντίους, εδώ

τα πρακτικά της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών μετά τις εκλογές της 6-5-2012, εδώ

Χρυσή Αυγή, εδώ

η νύχτα των μεγάλων μαχαιριών, εδώ

η δεύτερη δολοφονική απόπειρα κατά του Βενιζέλου, εδώ

η δολοφονική απόπειρα κατά του Λένιν, εδώ

τι είναι ο φασισμός, εδώ

τους προδότες όχι τα βρέφη έρριχναν στον Καιάδα, εδώ

οι ξένες δυνάμεις καταδικάζουν τον Κολοκοτρώνη, εδώ

η αρχαία Μακεδονία και η ιστορία της δεν είναι δική μας, εδώ

οι αρχαίοι Έλληνες ταξίδευαν στην Αμερική, εδώ

Η συμμετοχή των Αλβανών στην Ιταλική εισβολή το 1940, εδώ

Η αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία, εδώ

Ιουλιανός ο Μέγας, εδώ

Η Βουλή των 500, στην αρχαία Αθήνα, εδώ

Το Αιγαίο είναι Ελληνικό, εδώ

Το μεταβατικό σύστημα της Βεστφαλίας, εδώ

Τα μυστήρια της μεγάλης Θεάς Ρέας και του Δία, εδώ

Τα μυστήρια της αρχαίας Κρήτης και η διαδικασία μύησης, εδώ

Για τα όργια στην Αρχαία Ελλάδα, εδώ

Μύθος και θρησκεία στην Αρχαία Ελλάδα, εδώ

Οι απροσκύνητοι Έλληνες, εδώ

Οι μυθολογικοί βασιλείς της Αρχαίας Σπάρτης, εδώ

Οι νύμφες στην Ελληνική μυθολογία, εδώ

Ο ρόλος της Εκκλησίας του Δήμου στην Αθήνα, εδώ

Η Βουλή των Πεντακοσίων στην Αρχαία Αθήνα, εδώ

Θεογονία Ησιόδου, το αρχαιολογικό δένδρο των Θεών, εδώ

Αδαμάντιος Κοραής, εδώ

Το Μαντείο των Δελφών, εδώ

Η προδοσία στον Στηβ Λάλας, εδώ

Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι στο TVXS, εδώ

Συνέντευξη του Μαρξ για την Παρισινή Κομμούνα, εδώ

Ο Πεισίστρατος και η τυραννία του, εδώ

Ιακωβίνοι, εδώ

Δικτατορία 1967-1974, εδώ

Τα Κορυβαντικά και Λαβυρινθιακά Μυστήρια, εδώ

Γνωμικά του Σόλωνα, εδώ

Η δράση του σφαγέα Σούμπερτ στη Κρήτη, εδώ

ο στρατιώτης που οδήγησε το άρμα στο Πολυτεχνείο θυμάται, εδώ

Αισχίνης, εδώ

τα κάλαντα των Ελλήνων, εδώ

οι χριστιανικές αντιγραφές και απάτες [Ειρεσιώνη], Ειρεσιώνη

Ιησούς ο Εσσαίος και οι χριστιανικές απάτες, εδώ

Κυνική ομολογία Κίσιγκερ για την Κύπρο, εδώ

οι ιταμές αξιώσεις των Γερμανών και η απάντηση του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, εδώ

η μεγάλη ιστορική αλήθεια του Φαλμεράυερ, εδώ

Ίμια: 16 χρόνια μετά. Το ιστορικό της κρίσης, εδώ

Αργοναυτική εκστρατεία, εδώ

ΠΩΣ ΠΡΟΉΛΘΕ Η ΟΝΟΜΑΣΊΑ ΈΛΛΗΝΑΣ;
§ 3. ΒΙΒΛΊΟ Α. ΘΟΥΚΥΔΊΔΗΣ.
ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΊΑΝ ΆΛΛΩΣΤΕ, ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΏΝ ΚΑΙΡΏΝ ΜΟΥ ΦΑΊΝΕΤΑΙ ΌΤΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΎΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΌΣ ΠΡΟ ΠΆΝΤΩΝ ΌΤΙ, ΠΡΙΝ ΤΑ ΤΡΩΙΚΆ ΤΊΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΠΕΧΕΊΡΙΣΕΝ ΑΠΌ ΚΟΙΝΟΎ Η ΕΛΛΆΣ. ΝΟΜΊΖΩ ΜΆΛΙΣΤΑ ΌΤΙ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΑΥΤΌ ΟΎΤΕ ΕΊΧΕ ΔΟΘΕΊ ΑΚΌΜΗ ΕΙΣ ΌΛΗΝ ΤΗΝ ΧΏΡΑΝ, ΟΎΤΕ ΚΑΝ ΥΠΉΡΧΕ ΠΡΟ ΤΟΥ ΈΛΛΗΝΟΣ, ΥΙΟΎ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΊΩΝΟΣ, ΑΛΛΆ ΤΑ ΔΙΆΦΟΡΑ ΦΎΛΛΑ, ΚΑΙ ΕΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΈΡΑΝ ΈΚΤΑΣΙΝ ΤΟ ΠΕΛΑΣΓΙΚΌΝ, ΈΔΙΔΑΝ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΑ ΥΠ΄ ΑΥΤΏΝ ΚΑΤΟΙΚΟΎΜΕΝΑ ΔΙΑΜΕΡΊΣΜΑΤΑ. ΑΛΛ΄ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉΝ ΠΟΥ Ο ΈΛΛΗΝ ΚΑΙ ΟΙ ΥΙΟΊ ΤΟΥ ΑΠΈΒΗΣΑΝ ΙΣΧΥΡΟΊ ΕΙΣ ΤΗΝ ΦΘΙΏΤΙΔΑΝ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΉΘΕΙΑΝ ΤΩΝ ΕΠΕΚΑΛΟΎΝΤΟ ΟΙ ΚΆΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ ΠΌΛΕΩΝ, ΤΑ ΔΙΆΦΟΡΑ ΦΎΛΛΑ, ΣΥΝΕΠΕΊΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΊΑΣ ΑΥΤΉΣ, ΩΝΟΜΆΖΟΝΤΟ ΉΔΗ ΕΠΊ ΜΆΛΛΟΝ ΚΑΙ ΜΆΛΛΟΝ ΈΛΛΗΝΕΣ, ΜΟΛΟΝΌΤΙ ΠΟΛΎΣ ΕΠΈΡΑΣΕ ΚΑΙΡΌΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΟΎΤΟ ΗΜΠΟΡΈΣΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΉΣΕΙ ΓΕΝΙΚΏΣ. ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΈΡΑΝ ΑΠΌΔΕΙΞΙΝ ΠΑΡΈΧΕΙ Ο ΌΜΗΡΟΣ. ΔΙΌΤΙ, ΜΟΛΟΝΌΤΙ ΈΖΗΣΕ ΠΟΛΎ ΎΣΤΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΠΌ ΤΑ ΤΡΩΙΚΆ, ΠΟΥΘΕΝΆ ΔΕΝ ΩΝΌΜΑΣΕ ΜΕ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΑΥΤΌ ΌΛΟΥΣ, ΟΎΤΕ ΆΛΛΟΥΣ, ΕΚΤΌΣ ΕΚΕΊΝΩΝ ΠΟΥ ΗΚΟΛΟΎΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΑΧΙΛΈΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΦΘΙΏΤΙΔΑ, ΟΙ ΟΠΟΊΟΙ ΉΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΏΤΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ, ΑΛΛ΄ ΑΠΟΚΑΛΕΊ ΑΥΤΟΎΣ ΕΙΣ ΤΑ ΠΟΙΉΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΏΣ, ΔΑΝΑΟΎΣ ΚΑΙ ΑΡΓΕΊΟΥΣ ΚΑΙ ΑΧΑΙΟΎΣ. ΟΎΤΕ ΒΑΡΒΆΡΟΥΣ, ΆΛΛΩΣΤΕ, ΜΝΗΜΟΝΕΎΕΙ ΔΙΑ ΤΟΝ ΛΌΓΟΝ, ΩΣ ΝΟΜΊΖΩ, ΌΤΙ ΟΎΤΕ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΕΊΧΑΝ ΑΚΌΜΗ ΔΙΑΚΡΙΘΕΊ ΔΙΑ ΚΟΙΝΟΎ ΑΝΤΙΘΈΤΟΥ ΟΝΌΜΑΤΟΣ.
ΠΆΠΥΡΟΣ Τ΄ Α, ΣΕΛ· 106-107.
Η ΠΑΛΑΙΌΤΕΡΗ ΟΝΟΜΑΣΊΑ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΟΎΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΉ ΤΗΣ ΔΩΔΏΝΗΣ, ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΎ ΉΤΑΝ ΓΡΑΙΚΟΊ. Η ΟΝΟΜΑΣΊΑ ΑΥΤΉ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΔΌΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΓΕΊΤΟΝΕΣ ΤΟΥΣ ΙΛΛΥΡΙΟΎΣ, ΠΡΆΓΜΑ ΣΤΟ ΟΠΟΊΟ ΣΥΝΤΕΊΝΕΙ Η ΜΟΡΦΉ ΤΗΣ ΛΈΞΗΣ ΚΑΙ Η ΈΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΕΠΙΘΉΜΑΤΟΣ– ΙΚΌΣ. ΑΡΓΌΤΕΡΑ Η ΛΈΞΗ ΠΑΡΕΛΉΦΘΗ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΛΑΤΊΝΟΥΣ [ΩΣ GRAECI], ΑΠ΄ ΌΠΟΥ ΕΙΣΉΧΘΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΏΤΕΡΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΈΣ ΓΛΏΣΣΕΣ. ΑΣ ΠΡΟΣΤΕΘΕΊ ΕΔΏ ΌΤΙ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΊΟΥΣ ΠΛΆΣΤΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΌΡΟΣ GRAECULUS ΩΣ ΥΠΟΚΟΡΙΣΤΙΚΌ ΤΟΥ GRAECUS. ΚΑΙ ΑΠΌ ΜΕΝ ΤΟΝ ΚΙΚΈΡΩΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΉΘΗΚΕ ΔΊΧΩΣ ΜΕΙΩΤΙΚΉ ΣΗΜΑΣΊΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΏΣΕΙ ΤΟΝ ΜΙΜΟΎΜΕΝΟ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΆ ΉΘΗ ΚΑΙ, ΓΕΝΙΚΌΤΕΡΑ, ΕΚΕΊΝΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΎΣΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΠΟΛΙΤΙΣΜΌ. ΣΎΝΤΟΜΑ ΩΣΤΌΣΟ Η ΛΈΞΗ ΑΠΈΚΤΗΣΕ ΜΕΙΩΤΙΚΉ ΣΗΜΑΣΊΑ ΔΗΛΏΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΠΙΠΌΛΑΙΟ Ή ΤΟΝ ΤΥΧΟΔΙΏΚΤΗ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΌ ΠΟΥ ΟΙ ΡΩΜΑΊΟΙ ΑΠΈΔΙΔΑΝ ΣΕ ΕΛΛΗΝΊΖΟΝΤΕΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΏΤΕΣ ΤΟΥΣ. ΜΕ ΤΗ ΜΕΙΩΤΙΚΉ ΣΗΜΑΣΊΑ Η ΛΈΞΗ ΠΈΡΑΣΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΩΣ ΓΡΑΙΚΎΛΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΛΏΣΕΙ ΤΟΝ ΜΗΔΑΜΗΝΌ Ή ΤΙΠΟΤΈΝΙΟ ΓΡΑΙΚΌ Ή ΤΟΝ ΥΠΟΤΑΓΜΈΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΈΝΟ. ΑΠΌ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΑΥΤΉ ΣΗΜΑΣΊΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΌΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΓΕΝΈΣΤΕΡΟΥ ΌΡΟΥ ΓΡΑΙΚΥΛΙΣΜΌΣ, ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΊΖΕΙ ΤΗ ΣΤΆΣΗ ΤΟΥ ΔΕΙΛΟΎ, ΕΞΩΝΗΜΈΝΟΥ, ΕΚΕΊΝΟΥ ΠΟΥ ΣΎΡΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΌΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΊΟΥ ΤΟΥ … Η ΜΕΤΆΒΑΣΗ ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΡΧΑΊΟ ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΊΚΌ ΚΌΣΜΟ ΣΤΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΌ, ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΊ ΤΗΝ ΥΙΟΘΈΤΗΣΗ ΜΙΑΣ ΝΈΑΣ ΟΡΟΛΟΓΊΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΕΚΦΡΆΖΕΤΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΌΣ ΚΌΣΜΟΣ. Ο ΥΠΉΚΟΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΊΑΣ ΕΊΝΑΙ ΡΩΜΑΊΟΣ, Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΌΣ ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ ΒΑΣΙΛΕΎΕΙ ΤΩΝ ΡΩΜΑΊΩΝ. ΣΤΗ ΔΗΜΏΔΗ ΓΛΏΣΣΑ Η ΛΈΞΗ, ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΈΝΗ, ΜΑΣ ΔΊΝΕΙ ΜΙΑ ΝΈΑ ΟΡΟΛΟΓΊΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΈΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΌ [ΡΩΜΙΌΣ, ΡΩΜΙΆ, ΡΩΜΑΊΙΚΟΣ, ΡΩΜΙΟΣΎΝΗ]. Η ΛΈΞΗ ΡΩΜΑΝΊΑ, ΉΔΗ ΣΕ ΧΡΉΣΗ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΧΡΌΝΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΉΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΊΑΣ, ΔΗΛΏΝΕΙ ΤΏΡΑ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΌΜΟ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΉΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΊΑΣ.
ΜΠΑΜΠΙΝΙΏΤΗΣ, ΛΕΞΙΚΌ, ΛΉΜΜΑ “ΈΛΛΗΝΑΣ”, ΣΕΛ· 589-590.
ΈΛΛΗΝΕΣ ΟΝΟΜΆΖΟΝΤΑΝ ΑΡΧΙΚΆ ΜΌΝΟΝ ΟΙ ΚΆΤΟΙΚΟΙ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΉΣ ΠΕΡΙΟΧΉΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΉΣ ΕΛΛΆΔΑΣ, ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΉΣ ΦΘΊΑΣ. ΑΥΤΉ ΓΝΩΡΊΖΕΙ Ο ΌΜΗΡΟΣ ΩΣ ΕΛΛΆΔΑ.

ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ.
ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ [ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΌ]
Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ, ΌΠΩΣ ΕΊΝΑΙ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΈΝΑ ΓΝΩΣΤΌΣ Ο ΣΑΡΛ-ΜΩΡΊΣ ΝΤΕ ΤΑΛΕΫΡΆΝ, ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ ΜΠΕΝΕΒΈΝΤΟ, Ο ΓΆΛΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΌΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΆΤΗΣ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΠΟΊΟΥ ΥΠΉΡΞΕ ΔΕΣΠΌΖΟΥΣΑ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΉ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΕΥΡΎΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΣΚΗΝΉ ΓΙΑ ΜΙΣΌ ΠΕΡΊΠΟΥ ΑΙΏΝΑ, ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ ΤΟ 1754 ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΌΠΟΥ ΚΑΙ ΠΈΘΑΝΕ ΤΟ 1833. ΧΆΡΗ ΣΤΗΝ ΙΚΑΝΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΠΙΒΙΏΝΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΆ, ΚΑΤΌΡΘΩΣΕ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΆΝΕΙ ΥΨΗΛΆ ΑΞΙΏΜΑΤΑ ΤΌΣΟ ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΉΣ ΕΠΑΝΑΣΤΆΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΊΟΔΟ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΟΣ, ΌΣΟ ΚΑΙ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΌΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΌΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΆ ΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΊΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟΥ ΦΙΛΊΠΠΟΥ.
ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΊΑ ΤΟΥ ΩΣ ΚΛΗΡΙΚΟΎ
Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΉΤΑΝ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΣΑΡΛ–ΝΤΑΝΙΈΛ, ΚΌΜΗ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝ–ΠΕΡΙΓΚΟΡ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΤΡΊΝ ΝΤΕ ΝΤΑΜΆ ΝΤ′ ΑΝΤΙΝΏ. ΟΙ ΓΟΝΕΊΣ ΤΟΥ ΉΤΑΝ ΓΌΝΟΙ ΠΑΛΑΙΏΝ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΏΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΏΝ ΑΛΛΆ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΛΟΎΣΙΟΙ. Ο ΣΑΡΛ–ΜΩΡΊΣ ΔΌΘΗΚΕ ΣΕ ΜΙΑ ΤΡΟΦΌ ΣΕ ΈΝΑ ΠΡΟΆΣΤΙΟ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΎ, ΌΠΟΥ, ΌΤΑΝ ΉΤΑΝ ΤΕΣΣΆΡΩΝ ΧΡΌΝΩΝ, ΛΈΓΕΤΑΙ ΌΤΙ ΈΠΕΣΕ ΑΠΌ ΈΝΑ ΚΟΜΌ, ΌΠΟΥ ΤΟΝ ΕΊΧΕ ΒΆΛΕΙ ΑΠΕΡΊΣΚΕΠΤΑ Η ΤΡΟΦΌΣ, ΕΞΑΡΘΡΏΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΌΔΙ ΤΟΥ. ΕΊΝΑΙ ΠΙΘΑΝΌ ΌΜΩΣ ΌΤΙ ΤΟ ΠΌΔΙ ΤΟΥ ΉΤΑΝ ΑΝΆΠΗΡΟ ΕΚ ΓΕΝΕΤΉΣ. ΣΕ ΚΆΘΕ ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ, Η ΑΝΑΠΗΡΊΑ ΑΥΤΉ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΈΠΑΙΞΕ ΒΑΣΙΚΌ ΡΌΛΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΉ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΊΑΣ ΤΟΥ. ΕΠΕΙΔΉ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΕΙ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΌ ΚΛΆΔΟ, ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΉ ΠΑΡΆΔΟΣΗ, ΟΙ ΓΟΝΕΊΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΠΡΟΌΡΙΖΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑ. ΑΠΌ ΤΗΝ ΗΛΙΚΊΑ ΤΩΝ ΟΚΤΏ ΧΡΌΝΩΝ ΉΤΑΝ ΜΑΘΗΤΉΣ ΣΤΟ ΚΟΛΛΈΖ ΝΤ′ ΑΡΚΟΎΡ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΕΚΑΠΈΝΤΕ ΤΟΥ ΧΡΌΝΙΑ ΈΓΙΝΕ ΒΟΗΘΌΣ ΤΟΥ ΘΕΊΟΥ ΤΟΥ ΑΛΕΞΆΝΤΡ, ΣΥΝΕΡΓΆΤΗ ΤΌΤΕ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΌΠΟΥ ΤΗΣ ΡΕΝΣ. ΤΟ 1770 ΓΡΆΦΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΤΙΚΉ ΣΧΟΛΉ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΣΟΥΛΠΙΚΊΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ. ΕΚΕΊ ΣΊΓΟΥΡΑ ΔΙΔΆΧΘΗΚΕ ΘΕΟΛΟΓΊΑ ΑΛΛΆ ΕΠΊΣΗΣ ΜΕΛΈΤΗΣΕ ΣΤΗ ΜΕΓΆΛΗ ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΤΙΚΉΣ ΣΧΟΛΉΣ, ΤΑ ΈΡΓΑ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΏΝ, ΤΩΝ ΣΎΓΧΡΟΝΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΏΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΈΝΩΝ. ΈΤΣΙ ΆΡΧΙΣΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΤΟΥ ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΈΚΤΗΣΕ ΈΝΑ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΌ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΘΈΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΓΚΑΤΈΛΕΙΨΕ ΠΟΤΈ. ΤΟΝ ΜΆΡΤΙΟ ΤΟΥ 1778 Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΉΡΕ ΤΟ ΔΊΠΛΩΜΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΊΑΣ ΑΠΌ ΤΗ ΣΟΡΒΌΝΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΚΈΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1779 ΧΕΙΡΟΤΟΝΉΘΗΚΕ ΙΕΡΈΑΣ. ΤΗΝ ΕΠΟΜΈΝΗ ΗΜΈΡΑ Ο ΘΕΊΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΆΝΤΡ, ΑΡΧΙΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΡΕΝΣ ΤΟΝ ΔΙΌΡΙΣΕ ΓΕΝΙΚΌ Ή ΜΈΓΑ ΒΙΚΆΡΙΟ. ΕΚΕΊΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ, ΩΣ ΤΥΠΙΚΌΣ ΚΛΗΡΙΚΌΣ ΤΗΣ ΑΥΛΉΣ, ΞΌΔΕΥΕ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΧΡΌΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΏΔΕΙΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΛΛΟΝΈΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΉΣ ΠΑΡΆ ΜΕ ΚΛΗΡΙΚΟΎΣ. ΌΜΩΣ ΔΕΝ ΑΦΙΈΡΩΝΕ ΟΛΌΚΛΗΡΟ ΤΟ ΧΡΌΝΟ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΑΎΣΕΙΣ• ΠΊΣΤΕΥΕ ΣΤΟ ΜΈΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΘΥΜΟΎΣΕ ΠΆΝΩ ΑΠ′ ΌΛΑ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ. ΑΠΌ ΤΟ 1780 ΩΣ ΤΟ 1785 ΔΙΕΤΈΛΕΣΕ ΓΕΝΙΚΌΣ ΕΚΠΡΌΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΛΉΡΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΏΠΕΥΕ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΉΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΣΤΙΣ ΣΧΈΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ. Σ′ ΑΥΤΉ ΤΗ ΘΈΣΗ ΕΠΈΔΕΙΞΕ ΜΕΓΆΛΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΌΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΥΠΕΡΆΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΎΜΕΝΩΝ ΠΡΟΝΟΜΊΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ. ΟΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΌΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΈΦΕΡΑΝ ΣΕ ΤΑΚΤΙΚΉ ΕΠΑΦΉ ΜΕ ΔΙΆΦΟΡΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΎΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΆ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΆ ΤΟΥ ΕΞΑΣΦΆΛΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΘΟΎΜΕΝΗ ΕΠΙΣΚΟΠΉ. ΤΟΝ ΝΟΈΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1788 ΕΞΕΛΈΓΗ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΩΤΈΝ. ΌΤΑΝ ΠΈΤΥΧΕ ΤΟ ΣΚΟΠΌ ΤΟΥ, ΣΤΙΣ 15 ΜΑΡΤΊΟΥ 1789 Η ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ ΒΡΙΣΚΌΤΑΝ ΣΤΑ ΠΡΌΘΥΡΑ ΤΗΣ ΈΚΡΗΞΗΣ ΤΗΣ.
Η ΠΕΡΊΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗΣ
Η ΠΡΏΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΉ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΉΤΑΝ ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΆΣΕΙ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΈΣ ΣΤΗ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΏΝ ΤΆΞΕΩΝ. Η ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΔΕΝ ΕΊΧΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΉΣΕΙ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΑΠΌ ΤΟ 1614 ΚΑΙ ΤΏΡΑ ΟΡΙΖΌΤΑΝ Η ΣΎΓΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 5 ΜΑΪ́ΟΥ 1789. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΕΞΕΛΈΓΗ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΛΉΡΟ ΤΟΥ ΩΣ ΑΝΤΙΠΡΌΣΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ, ΌΠΩΣ ΌΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΌΣΩΠΟΙ, ΕΊΧΕ ΕΤΟΙΜΆΣΕΙ ΈΝΑ ΚΑΤΆΛΟΓΟ ΠΑΡΑΠΌΝΩΝ. Ο ΚΑΤΆΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΛΆΜΒΑΝΕ ΑΙΤΉΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΊΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΗ ΘΈΣΗ ΤΟΥ ΚΛΉΡΟΥ, ΚΑΘΏΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΈΝΑ ΣΎΝΤΑΓΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΘΈΣΠΙΖΕ ΜΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ, ΕΞΑΣΦΑΛΊΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΌΤΗΤΑ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΏΝ, ΙΔΙΑΊΤΕΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉ ΙΣΌΤΗΤΑ, ΚΑΤΑΡΓΏΝΤΑΣ ΈΤΣΙ ΕΚΕΊΝΑ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΆ ΠΡΟΝΌΜΙΑ ΤΟΥ ΚΛΉΡΟΥ ΠΟΥ ΕΊΧΕ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΊ ΤΈΣΣΕΡΑ ΧΡΌΝΙΑ ΝΩΡΊΤΕΡΑ. ΑΥΤΉ ΉΤΑΝ Η ΠΡΏΤΗ ΑΠΌ ΜΙΑ ΣΕΙΡΆ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΏΝ ΠΟΥ ΑΡΓΌΤΕΡΑ ΕΠΡΌΚΕΙΤΟ ΝΑ ΓΊΝΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΈΣ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΊΑΣ ΤΟΥ. ΣΤΗΝ ΕΠΊΣΗΜΗ ΈΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΤΆΞΕΩΝ ΣΤΙΣ ΒΕΡΣΑΛΛΊΕΣ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΣΥΓΚΈΝΤΡΩΣΕ ΑΜΈΣΩΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΉ ΌΛΩΝ ΚΑΙ ΣΎΝΤΟΜΑ ΑΠΈΚΤΗΣΕ ΜΕΓΆΛΗ ΕΠΙΡΡΟΉ. ΚΑΤΆ ΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΙΚΏΝ ΔΙΑΣΚΈΨΕΩΝ Ο ΚΛΉΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΓΕΝΕΊΣ ΉΘΕΛΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΆΣΟΥΝ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΈΣ ΑΊΘΟΥΣΕΣ ΌΠΩΣ ΕΊΧΑΝ ΚΆΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΌΝ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΌΜΩΣ ΤΆΧΘΗΚΕ ΥΠΈΡ ΤΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΤΡΙΏΝ ΤΆΞΕΩΝ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΙΑΊΑ ΕΘΝΙΚΉ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΌΤΑΣΗ ΤΟΥ ΈΓΙΝΕ ΑΠΟΔΕΚΤΉ. ΆΣΚΗΣΕ ΠΙΈΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΆΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΚΆΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΟΠΟΊΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΊΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΉΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ. Η ΓΗ ΈΤΣΙ ΘΑ ΧΡΗΣΊΜΕΥΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΟΎΝ ΤΑ ΧΡΈΗ ΤΟΥ ΚΡΆΤΟΥΣ. ΌΤΑΝ Η ΕΘΝΙΚΟΠΟΊΗΣΗ ΨΗΦΊΣΤΗΚΕ ΣΤΙΣ 2 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 1789, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΑΠΈΚΤΗΣΕ ΤΗ ΦΉΜΗ ΕΝΌΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΎΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΏΠΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΉ ΤΗΣ ΣΥΝΑΔΈΛΦΩΣΗΣ, Η ΟΠΟΊΑ ΈΓΙΝΕ ΣΤΙΣ 14 ΙΟΥΛΊΟΥ 1790, ΈΝΑ ΧΡΌΝΟ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΠΤΏΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΤΊΛΗΣ, ΘΕΩΡΉΘΗΚΕ ΩΣ ΓΝΉΣΙΟΣ “ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗΣ”. ΤΟΝ ΊΔΙΟ ΜΉΝΑ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΈΤΥΧΕ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΘΕΊ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΣΎΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΚΛΉΡΟΥ ΤΟ ΟΠΟΊΟ, ΧΩΡΊΣ ΤΗΝ ΠΑΠΙΚΉ ΈΓΚΡΙΣΗ, ΕΠΑΝΟΡΓΆΝΩΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΆ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΉ ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΣΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΒΆΣΗ. Ο ΠΡΏΤΟΣ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΠΟΥ ΟΡΚΊΣΤΗΚΕ ΠΊΣΤΗ Σ′ ΑΥΤΌ ΤΟ ΣΎΝΤΑΓΜΑ ΉΤΑΝ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ, Ο ΟΠΟΊΟΣ ΚΑΙ ΕΥΛΌΓΗΣΕ ΤΟΥΣ ΠΡΏΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΌΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΞΕΛΈΓΗΣΑΝ ΣΎΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΝΈΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ. Ο ΕΠΑΚΌΛΟΥΘΟΣ ΑΦΟΡΙΣΜΌΣ ΤΟΥ ΑΠΌ ΤΟΝ ΠΆΠΑ ΔΕΝ ΑΠΟΘΆΡΡΥΝΕ ΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ, ΠΟΥ ΉΔΗ ΣΧΕΔΊΑΖΕ ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΊ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑ. ΑΦΟΎ ΕΞΕΛΈΓΗ ΔΙΟΙΚΗΤΉΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΎ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΎ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΆΡΙΟ ΤΟΥ 1791, ΠΑΡΑΙΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ ΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΩΤΈΝ. Η ΙΚΑΝΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΩΣ ΕΥΦΥΉ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΉ ΉΤΑΝ ΉΔΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΈΝΗ ΚΑΙ, ΌΤΑΝ ΣΤΑ ΤΈΛΗ ΤΟΥ 1791 Η ΓΑΛΛΙΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΘΈΛΗΣΕ ΝΑ ΕΜΠΟΔΊΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΣΊΑ ΝΑ ΕΝΩΘΟΎΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΊΑ ΣΕ ΈΝΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΌ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΓΑΛΛΊΑΣ, Ο ΥΠΟΥΡΓΌΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ ΈΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ ΣΤΟ ΛΟΝΔΊΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΊΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΊΝΕΙ ΟΥΔΈΤΕΡΗ. ΑΝ ΚΑΙ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΕΞΑΣΦΆΛΙΣΕ ΤΕΛΙΚΆ ΜΙΑ ΔΙΑΚΉΡΥΞΗ ΟΥΔΕΤΕΡΌΤΗΤΑΣ ΑΠΌ ΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΚΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΣΤΙΣ 25 ΜΑΪ́ΟΥ Η ΚΑΤΆΛΗΨΗ ΜΕ ΈΦΟΔΟ ΤΩΝ ΑΝΑΚΤΌΡΩΝ ΤΟΥ ΚΕΡΑΜΙΚΟΎ [TUILERIES] ΑΠΌ ΤΟΝ ΠΑΡΙΣΙΝΌ ΌΧΛΟ ΣΤΙΣ 20 ΙΟΥΝΊΟΥ ΚΑΤΈΣΤΗΣΕ ΤΗ ΘΈΣΗ ΤΟΥ ΔΥΣΧΕΡΉ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΈΛΕΙΨΕ ΤΟ ΛΟΝΔΊΝΟ ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΊΟΥ. Η ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΜΟΝΑΡΧΊΑΣ ΣΤΙΣ 10 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΦΑΓΉ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΏΝ ΚΡΑΤΟΥΜΈΝΩΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΈΜΒΡΙΟ ΑΝΈΤΡΕΨΕ ΤΑ ΌΠΟΙΑ ΑΙΣΘΉΜΑΤΑ ΣΥΜΠΆΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΊΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ ΚΑΤΈΣΤΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΈΝΟ ΝΑ ΑΝΑΧΩΡΉΣΕΙ ΑΠΌ ΤΟ ΠΑΡΊΣΙ. ΑΦΟΎ ΣΥΝΈΤΑΞΕ ΤΟ ΣΧΈΔΙΟ–ΩΣ ΕΓΓΎΗΣΗ ΝΟΜΙΜΟΦΡΟΣΎΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΌ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ–ΜΙΑΣ ΕΓΚΥΚΛΊΟΥ ΠΡΟΣ ΌΛΕΣ ΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΈΣ ΚΥΒΕΡΝΉΣΕΙΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΑΠΈΔΙΔΕ ΤΗΝ ΕΥΘΎΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΤΗΣ 10 ΗΣ ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟ ΙΣΤ, ΕΞΑΣΦΆΛΙΣΕ ΈΝΑ ΔΙΑΒΑΤΉΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑΞΙΔΈΨΕΙ ΣΤΟ ΛΟΝΔΊΝΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΉ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ [ΠΡΟΦΑΝΏΣ ΑΥΤΉ ΤΟΥ ΑΝΑΤΈΘΗΚΕ ΑΠΌ ΤΟΝ ΔΑΝΤΏΝ ΚΑΙ ΚΎΚΛΟΥΣ ΤΩΝ ΙΑΚΩΒΊΝΩΝ]. ΦΘΆΝΟΝΤΑΣ ΣΤΙΣ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΊΟΥ, ΚΑΤΈΒΑΛΛΕ ΚΆΘΕ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΈΨΕΙ ΤΟΝ ΠΌΛΕΜΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΆΛΗ ΒΡΕΤΑΝΊΑ, ΑΛΛΆ Η ΕΙΣΒΟΛΉ ΤΩΝ ΓΆΛΛΩΝ ΣΤΟ ΒΈΛΓΙΟ ΚΑΙ Η ΚΑΡΑΤΌΜΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟΥ ΙΣΤ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΆΡΙΟ ΤΟΥ 1793 ΚΑΤΈΣΤΗΣΑΝ ΤΟΝ ΠΌΛΕΜΟ ΑΝΑΠΌΦΕΥΚΤΟ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΚΡΊΘΗΚΕ ΑΝΕΠΙΘΎΜΗΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ, ΌΠΟΥ ΟΙ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΆΤΕΣ ΓΆΛΛΟΙ ΕΜΙΓΚΡΈΔΕΣ ΑΠΑΙΤΟΎΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΈΛΑΣΗ ΤΟΥ. ΑΦΟΎ ΑΠΕΛΆΘΗΚΕ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΆΡΙΟ ΤΟΥ 1794 ΤΑΞΊΔΕΨΕ ΣΤΙΣ ΗΝΩΜΈΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΊΕΣ ΤΟΝ ΜΆΡΤΙΟ. ΠΑΡΈΜΕΙΝΕ ΕΚΕΊ ΓΙΑ ΔΥΟ ΧΡΌΝΙΑ, ΑΣΧΟΛΟΎΜΕΝΟΣ ΜΕ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΈΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΟΉΘΗΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΤΉΣΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΊΑ
Η ΠΕΡΊΟΔΟΣ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΊΟΥ
ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΠΤΏΣΗ, ΤΟΝ ΙΟΎΛΙΟ ΤΟΥ 1794, ΤΟΥ ΡΟΒΕΣΠΙΈΡΟΥ, ΤΟΥ ΠΡΩΤΕΡΓΆΤΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΊΑΣ, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΥΠΈΒΑΛΛΕ ΑΊΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΟΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΓΡΆΨΕΙ ΤΟ ΌΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΠΌ ΤΟΝ ΚΑΤΆΛΟΓΟ ΤΩΝ ΕΜΙΓΚΡΈΔΩΝ, ΕΠΕΙΔΉ ΕΊΧΕ ΦΎΓΕΙ ΑΠΌ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΜΕ ΕΠΊΣΗΜΟ ΔΙΑΒΑΤΉΡΙΟ. ΤΟ ΑΊΤΗΜΑ ΤΟΥ ΈΓΙΝΕ ΑΠΟΔΕΚΤΌ ΚΑΙ ΕΠΈΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΤΟΝ ΣΕΠΤΈΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1796, ΌΠΟΥ ΑΜΈΣΩΣ ΑΝΈΛΑΒΕ ΤΗΝ ΈΔΡΑ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΌ ΙΝΣΤΙΤΟΎΤΟ [ΘΕΣΜΌΣ ΠΟΥ ΕΊΧΕ ΣΥΣΤΑΘΕΊ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΘΝΟΣΥΝΈΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ ΜΕ ΝΈΑ ΜΟΡΦΉ ΤΩΝ ΑΚΑΔΗΜΙΏΝ ΤΟΥ 18 ΟΥ ΑΙΏΝΑ, ΜΕΤΑΞΎ ΤΩΝ ΟΠΟΊΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΉΣ ΑΚΑΔΗΜΊΑΣ], ΣΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΕΊΧΕ ΕΚΛΕΓΕΊ ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΊΑ ΤΟΥ. Η ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΆΒΑΣΕ ΕΚΕΊ ΤΟΝ ΙΟΎΛΙΟ ΤΟΥ 1797, ΣΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΣΥΜΠΈΡΑΝΕ ΌΤΙ Η ΓΑΛΛΊΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΑΝΑΚΤΉΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΙΚΊΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΉ ΉΠΕΙΡΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΌΓΟ ΑΥΤΌ ΘΑ ΈΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΉΣΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΣΕΙ ΑΠΟΙΚΊΕΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΉ, ΈΔΕΙΧΝΕ ΌΤΙ ΉΛΠΙΖΕ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΊ ΞΑΝΆ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΉ. ΛΊΓΕΣ ΗΜΈΡΕΣ ΑΡΓΌΤΕΡΑ ΜΕΤΆ ΑΠΌ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ ΤΟΥ, Η ΟΠΟΊΑ ΤΟΥ ΕΞΑΣΦΆΛΙΣΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΉ ΕΚΤΊΜΗΣΗ, ΚΑΙ ΟΙ ΣΧΈΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΈΝΑ ΜΈΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΊΟΥ ΠΟΥ ΑΣΚΟΎΣΕ ΤΏΡΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΊΑ ΟΔΉΓΗΣΑΝ ΣΤΟ ΔΙΟΡΙΣΜΌ ΤΟΥ ΣΤΗ ΘΈΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΎ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΕΠΙΚΎΡΩΣΕ ΤΗ ΣΥΝΘΉΚΗ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΦΌΡΜΙΟ, ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΕΊΧΕ ΣΥΝΆΨΕΙ Ο ΝΑΠΟΛΈΩΝ [ΟΚΤΏΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 1797] ΜΕΤΆ ΤΙΣ ΜΕΓΆΛΕΣ ΝΊΚΕΣ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΊΟΝ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΊΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΎΘΗΚΕ ΤΙΣ ΣΥΜΦΩΝΊΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΛΉΦΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΣΥΝΘΉΚΗ. ΑΠΌ ΚΟΙΝΟΎ ΜΕ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ, ΆΣΚΗΣΕ ΠΙΈΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΉΡΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΕΊ ΤΗΝ ΙΔΈΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΊΑ ΣΤΗΝ ΑΊΓΥΠΤΟ, Η ΟΠΟΊΑ ΤΕΛΙΚΆ ΚΑΤΈΛΗΞΕ ΣΕ ΑΠΟΤΥΧΊΑ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΌΜΩΣ ΥΠΉΡΞΕ ΚΑΙ Ο ΚΎΡΙΟΣ ΥΠΕΎΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΉ ΤΩΝ ΣΧΈΣΕΩΝ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΗΠΑ ΎΣΤΕΡΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΠΌΣΥΡΣΗ ΤΡΙΏΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΏΝ ΣΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΕΊΧΑΝ ΠΡΟΒΕΊ ΟΙ ΗΠΑ ΕΠΕΙΔΉ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΕΊΧΕ ΑΠΑΙΤΉΣΕΙ ΜΈΣΩ ΑΥΤΏΝ ΜΕΓΆΛΑ ΠΟΣΆ ΩΣ ΔΩΡΟΔΟΚΊΑ. ΑΦΟΎ ΠΑΡΑΔΈΧΘΗΚΕ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΊΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΤΟΥ, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΑΡΑΙΤΉΘΗΚΕ. ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΎ, ΚΑΤΆ ΤΗ ΔΊΧΡΟΝΗ ΘΗΤΕΊΑ ΤΟΥ ΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΎ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ, ΕΊΧΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΏΣΕΙ “ΤΕΡΆΣΤΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΊΑ”, ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΕΊΧΕ ΤΟΠΟΘΕΤΉΣΕΙ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΌ.
Η ΠΕΡΊΟΔΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΤΕΊΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΊΑΣ
ΠΈΝΤΕ ΜΉΝΕΣ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΠΑΡΑΊΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ Ο ΝΑΠΟΛΈΩΝ ΕΠΈΣΤΡΕΨΕ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΊΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΎΣΤΕΡΑ ΑΠΌ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΌΠΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ 9-10 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 1799 ΕΓΚΑΘΊΔΡΥΣΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΏΣ ΤΗΣ ΥΠΑΤΕΊΑΣ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΣΤΉΡΙΞΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ 22 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ ΕΠΈΣΤΡΕΨΕ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ. Ο ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΌΣ ΣΤΌΧΟΣ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΉΤΑΝ Η ΕΙΡΉΝΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ ΚΑΙ ΆΡΧΙΣΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΎΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΜΠΌΛΕΜΑ ΚΡΆΤΗ. ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΎΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ ΚΑΤΈΛΗΞΑΝ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΊΕΣ. ΓΙΑ ΠΡΏΤΗ ΦΟΡΆ ΎΣΤΕΡΑ ΑΠΌ ΈΞΙ ΧΡΌΝΙΑ ΥΠΉΡΧΕ ΕΙΡΉΝΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΣΥΝΈΒΑΛΛΕ ΣΤΗΝ ΥΛΟΠΟΊΗΣΗ ΤΩΝ ΦΙΛΌΔΟΞΩΝ ΣΧΕΔΊΩΝ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΟΣ ΝΑ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΊΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ, ΒΟΗΘΏΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΕΠΙΒΆΛΛΕΙ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΉ ΚΥΡΙΑΡΧΊΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΊΑ, ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΊΑ. ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΌ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΆΣΚΗΣΕ ΠΙΈΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΉ ΤΟΥ ΚΟΝΚΟΡΔΆΤΟΥ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΆΠΑ ΠΊΟ Ζ΄ [ΙΟΎΛΙΟΣ 1801], Η ΟΠΟΊΑ ΑΠΟΚΑΤΈΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΉ ΕΙΡΉΝΗ. ΚΑΤΌΠΙΝ, ΕΠΩΦΕΛΟΎΜΕΝΟΣ ΑΠΌ ΤΑ ΆΡΘΡΑ ΤΟΥ ΚΟΝΚΟΡΔΆΤΟΥ, ΠΑΝΤΡΕΎΤΗΚΕ ΤΗΝ ΕΡΩΜΈΝΗ ΤΟΥ ΚΆΘΡΙΝ ΓΚΡΑΝΤ. Η ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΘΑ ΉΤΑΝ ΑΠΟΛΎΤΩΣ ΕΠΙΤΥΧΉΣ, ΑΝ ΕΊΧΕ ΜΠΟΡΈΣΕΙ ΝΑ ΕΜΠΟΔΊΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΖΩΠΎΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΈΜΟΥ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ, ΤΟΝ ΜΆΙΟ ΤΟΥ 1803. ΑΥΤΉ ΤΗ ΦΟΡΆ ΌΜΩΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΉΘΗΚΕ. ΒΟΉΘΗΣΕ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ ΝΑ ΑΝΑΚΗΡΥΧΘΕΊ “ΙΣΌΒΙΟΣ ΎΠΑΤΟΣ” ΤΟ 1802 ΚΑΙ ΣΥΝΈΧΙΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΣΤΗΡΊΖΕΙ, ΌΤΑΝ Ο ΝΑΠΟΛΈΩΝ ΘΈΛΗΣΕ ΝΑ ΔΕΊΞΕΙ ΌΤΙ ΠΟΤΈ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΒΙΒΑΖΌΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΒΟΥΡΒΌΝΟΥΣ. ΈΤΣΙ, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΈΓΙΝΕ ΣΥΝΕΡΓΌΣ ΣΕ ΈΝΑ ΑΠΌ ΤΑ ΠΙΟ ΑΠΟΤΡΌΠΑΙΑ ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ. ΌΤΑΝ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΚΑΙ Ο ΙΩΣΉΦ ΦΟΥΣΈ, Ο ΥΠΟΥΡΓΌΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΊΑΣ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΉΘΗΚΑΝ ΌΤΙ ΈΝΑΣ ΒΟΥΡΒΌΝΟΣ ΠΡΊΓΚΙΠΑΣ, ΠΟΥ ΠΊΣΤΕΥΑΝ ΌΤΙ ΉΤΑΝ Ο ΔΟΎΚΑΣ ΝΤ′ ΑΝΓΚΙΈΝ, ΣΧΕΔΊΑΖΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΊΑ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΟΣ, ΣΥΜΒΟΎΛΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΑΓΩΓΉ ΤΟΥ. ΑΝ ΚΑΙ Ο ΔΟΎΚΑΣ ΖΟΎΣΕ ΣΕ ΟΥΔΈΤΕΡΗ ΧΏΡΑ, ΑΠΉΧΘΗ, ΣΥΝΕΛΉΦΘΗ, ΜΕΤΑΦΈΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ, ΌΠΟΥ ΔΙΚΆΣΤΗΚΕ, ΚΑΤΑΔΙΚΆΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΈΣΤΗΚΕ. ΑΡΓΌΤΕΡΑ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΡΟΣΠΆΘΗΣΕ ΝΑ ΑΦΑΙΡΈΣΕΙ ΑΠΌ ΤΑ ΑΡΧΕΊΑ ΈΓΓΡΑΦΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΊΚΝΥΑΝ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΉ ΤΟΥ. ΑΥΤΌ ΤΟ ΈΓΚΛΗΜΑ ΌΜΩΣ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΊΗΣΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΊΑ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ ΚΑΙ, ΌΤΑΝ ΣΤΙΣ 18 ΜΑΪ́ΟΥ 1804 ΑΝΑΚΗΡΎΧΘΗΚΕ ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ, ΔΙΌΡΙΣΕ ΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ ΜΕΓΆΛΟ ΑΥΛΆΡΧΗ, ΜΕ ΕΤΉΣΙΟ ΕΙΣΌΔΗΜΑ 500.000 ΦΡΆΓΚΑ. ΩΣΤΌΣΟ, ΜΕΤΆ ΤΟ 1805, Η ΕΠΙΡΡΟΉ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΜΕΙΏΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΈΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΆΝΤΟΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΈΣ. ΤΡΟΜΑΓΜΈΝΟΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΚΌΡΕΣΤΗ ΦΙΛΟΔΟΞΊΑ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΟΣ ΠΟΥ, ΌΠΩΣ ΈΒΛΕΠΕ ΚΑΘΑΡΆ, ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΟΔΗΓΉΣΕΙ ΜΌΝΟ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΉ, ΠΑΡΑΙΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ ΤΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΆΚΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΑΎΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 180
Η ΠΕΡΊΟΔΟΣ ΜΕΤΑΞΎ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΊΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΛΙΝΌΡΘΩΣΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΌΝΩΝ
ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΛΈΟΝ ΥΠΟΥΡΓΌΣ, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΣΥΝΈΧΙΖΕ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΎΕΙ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΠΤΈΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1808 ΤΟΝ ΣΥΝΌΔΕΥΣΕ ΣΕ ΈΝΑ ΣΥΝΈΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΊΩΝ ΗΓΕΜΌΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΦΟΎΡΤΗ ΤΗΣ ΠΡΩΣΊΑΣ. ΕΚΕΊ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΕΊΧΕ ΜΥΣΤΙΚΈΣ ΣΥΝΟΜΙΛΊΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΆΡΟ ΑΛΈΞΑΝΔΡΟ Α΄, ΠΙΈΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΧΘΕΊ ΣΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ, ΚΑΙ ΚΑΤΌΠΙΝ ΔΙΑΤΉΡΗΣΕ ΜΙΑ ΜΥΣΤΙΚΉ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΊΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΊΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΊΑ. Η ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΉ ΑΥΤΉ ΔΡΑΣΤΗΡΙΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΔΕΝ ΈΘΕΣΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ ΣΕ ΜΕΓΆΛΟ ΚΊΝΔΥΝΟ ΤΟΝ ΊΔΙΟ, ΑΦΟΎ ΕΊΧΕ ΤΗΝ ΈΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΦΟΥΣΈ, ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΎ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΊΑΣ, ΌΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΟΣ. ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΉ ΥΠΟΧΏΡΗΣΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΉ ΣΤΗ ΡΩΣΊΑ, Ο ΝΑΠΟΛΈΩΝ ΞΑΝΑΠΡΌΣΦΕΡΕ ΣΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ ΏΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΊ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΆΧΟΥΣ, ΑΛΛΆ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΟΥ ΉΔΗ ΣΧΕΔΊΑΖΕ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΌΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΌΝΩΝ ΑΡΝΉΘΗΚΕ, ΠΑΡΑΜΈΝΟΝΤΑΣ ΑΣΥΓΚΊΝΗΤΟΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΟΡΓΉ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑ. ΌΤΑΝ ΟΙ ΣΎΜΜΑΧΟΙ ΕΙΣΈΒΑΛΛΑΝ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΡΤΊΟΥ 1814, Ο ΤΣΆΡΟΣ ΔΙΈΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΜΈΓΑΡΟ ΤΟΥ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΥ ΚΑΙ ΠΕΊΣΤΗΚΕ ΑΠΌ ΑΥΤΌΝ ΌΤΙ ΜΌΝΟ Η ΠΑΛΙΝΌΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΌΝΩΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΕΓΓΥΗΘΕΊ ΤΗΝ ΕΙΡΉΝΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΏΠΗ. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΈΠΕΙΣΕ ΤΗΝ ΓΕΡΟΥΣΊΑ ΝΑ ΔΙΟΡΊΣΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΉ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΜΕ ΠΈΝΤΕ ΜΈΛΗ, ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΈΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΊΔΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΗΡΎΞΕΙ ΈΚΠΤΩΤΟ ΤΟΝ ΝΑΠΟΛΈΟΝΤΑ. Η ΝΈΑ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ ΑΝΑΚΆΛΕΣΕ ΤΟΝ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟ ΙΗ Ο ΟΠΟΊΟΣ ΣΤΙΣ 13 ΜΑΪ́ΟΥ 1814 ΔΙΌΡΙΣΕ ΤΟΝ ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟ ΥΠΟΥΡΓΌ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏ
Η ΠΕΡΊΟΔΟΣ ΜΕΤΑΞΎ ΤΗΣ ΠΑΛΙΝΌΡΘΩΣΗΣ ΤΩΝ ΒΟΥΡΒΌΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΑΝΉΣ ΜΟΝΑΡΧΊΑΣ
ΩΣ ΑΝΤΙΠΡΌΣΩΠΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΊΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΈΔΡΙΟ ΤΗΣ ΒΙΈΝΝΗΣ [1814-1815] Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΔΙΚΑΊΩΣΕ ΤΗ ΦΉΜΗ ΤΟΥ ΩΣ ΕΠΙΔΈΞΙΟΥ ΔΙΠΛΩΜΆΤΗ, ΑΛΛΆ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΒΈΒΑΙΟ ΕΆΝ ΩΦΈΛΗΣΕ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ. ΚΑΤΆΦΕΡΕ ΝΑ ΔΙΧΆΣΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΆΧΟΥΣ, ΠΙΈΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΓΛΊΑ ΝΑ ΣΥΝΆΨΟΥΝ ΜΥΣΤΙΚΈΣ ΣΥΜΦΩΝΊΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΑΛΛΊΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΠΟΔΊΣΟΥΝ ΤΗ ΡΩΣΊΑ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΤΉΣΕΙ ΟΛΌΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΊΑ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΣΊΑ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΤΉΣΕΙ ΟΛΌΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΑΞΟΝΊΑ. ΑΥΤΉ Η ΝΈΑ ΤΡΙΠΛΉ ΣΥΜΜΑΧΊΑ ΠΈΤΥΧΕ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΊΣΕΙ ΤΙΣ ΕΔΑΦΙΚΈΣ ΔΙΕΚΔΙΚΉΣΕΙΣ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ ΜΕΓΆΛΩΝ ΔΥΝΆΜΕΩΝ ΚΑΙ ΟΔΉΓΗΣΕ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΊΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ Η ΓΑΛΛΊΑ ΔΙΑΤΗΡΟΎΣΕ ΤΑ ΣΎΝΟΡΑ ΤΟΥ 1792 [ΤΑ ΟΠΟΊΑ ΕΊΧΑΝ ΣΥΡΡΙΚΝΩΘΕΊ ΤΟ 1790 ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΠΕΡΊΟΔΟ ΤΩΝ ΕΚΑΤΌ ΗΜΕΡΏΝ, ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ Ο ΝΑΠΟΛΈΩΝ ΒΑΣΊΛΕΥΣΕ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΜΕΤΆ ΤΗΝ ΔΡΑΠΈΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΠΌ ΤΗ ΝΉΣΟ ΈΛΒΑ]. ΑΠΟΔΕΧΌΜΕΝΟΣ ΌΜΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΏΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΣΊΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΎΤΕΡΟΥ ΤΜΉΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΉΣ ΌΧΘΗΣ ΤΟΥ ΡΉΝΟΥ, Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΔΗΜΙΟΎΡΓΗΣΕ ΈΝΑ ΣΟΒΑΡΌ ΚΊΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΠΟΥ ΈΓΙΝΕ ΙΔΙΑΊΤΕΡΑ ΟΡΑΤΌΣ ΤΟ 1870, ΤΟ 1914 ΚΑΙ ΤΟ 1939.
Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΑΡΈΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΒΙΈΝΝΗ ΣΤΗΝ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΕΚΑΤΌ ΗΜΕΡΏΝ. ΚΑΤΆ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟΥ ΙΗ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΔΙΟΡΊΣΤΗΚΕ ΠΡΌΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΎ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ ΣΤΟ ΟΠΟΊΟ ΔΙΑΤΉΡΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΤΟΦΥΛΆΚΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΊΟΥ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΏΝ. ΟΙ ΑΚΡΑΊΟΙ ΒΑΣΙΛΙΚΟΊ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΝ ΤΏΡΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΊΑ ΚΑΙ ΑΝΤΈΔΡΑΣΑΝ ΒΊΑΙΑ ΣΕ ΈΝΑ ΥΠΟΥΡΓΙΚΌ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ ΌΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΎΣΑΝ ΔΥΟ ΠΡΏΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΆΤΕΣ, Ο ΦΟΥΣΈ ΚΑΙ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ, ΚΑΙ Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΥΠΟΧΡΕΏΘΗΚΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΊ. ΈΖΗΣΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΏΡΙΟ, ΓΡΆΦΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΎΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΈΧΡΙ ΤΟ 1829 ΟΠΌΤΕ ΤΟ ΡΑΔΙΟΎΡΓΟ ΠΟΛΙΤΙΚΌ ΈΝΣΤΙΚΤΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΟΔΉΓΗΣΕ ΣΕ ΣΥΜΜΑΧΊΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΕΛΕΎΘΕΡΟΥΣ, ΜΕ ΣΚΟΠΌ ΤΗΝ ΑΠΟΜΆΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΌΛΟΥ Ι΄, ΑΔΕΛΦΟΎ ΚΑΙ ΔΙΑΔΌΧΟΥ ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟΥ ΙΗ΄. ΣΥΝΔΈΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΔΟΒΊΚΟ–ΦΊΛΙΠΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΟΉΘΗΣΕ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΒΑΣΙΛΙΆΣ. ΚΑΤΆ ΤΗ ΔΙΆΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΙΟΥΛΙΑΝΉΣ ΜΟΝΑΡΧΊΑΣ ΩΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΉΣ ΣΤΟ ΛΟΝΔΊΝΟ ΑΠΌ ΤΟ 1830 ΩΣ ΤΟ 1834, ΔΙΑΔΡΑΜΆΤΙΣΕ ΖΩΤΙΚΌ ΡΌΛΟ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΎΣΕΙΣ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΓΆΛΗ ΒΡΕΤΑΝΊΑ ΠΟΥ ΚΑΤΈΛΗΞΑΝ ΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΤΟΥ ΟΥΔΈΤΕΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΊΟΥ. Η ΚΟΡΩΝΊΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΊΑΣ ΉΤΑΝ Η ΥΠΟΓΡΑΦΉ ΣΥΜΜΑΧΊΑΣ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΗ ΓΑΛΛΊΑ, ΤΗ ΜΕΓΆΛΗ ΒΡΕΤΑΝΊΑ, ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΊΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΊΑ ΤΟΝ ΑΠΡΊΛΙΟ ΤΟΥ 1834. Ο ΤΑΛΕΫΡΆΝΔΟΣ ΠΈΘΑΝΕ ΤΟ 1838 ΑΦΟΎ ΥΠΈΓΡΑΨΕ, ΛΊΓΕΣ ΏΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΘΆΝΑΤΟ ΤΟΥ, ΈΝΑ ΈΓΓΡΑΦΟ ΣΤΟ ΟΠΟΊΟ ΔΙΑΚΉΡΥΣΣΕ ΤΗ ΣΥΜΦΙΛΊΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑ.
DAN BROWN
ΑΝ ΚΆΤΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΕΠΏΔΥΝΑ ΔΎΣΚΟΛΟ, ΔΕΝ ΤΟ ΈΚΑΝΕΣ ΣΩΣΤΆ [ILLUMINATI, ΣΕΛ 269].
ΤΑ ΦΩΤΟΣΤΈΦΑΝΑ, ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕΓΆΛΟ ΜΈΡΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΏΝ ΣΥΜΒΌΛΩΝ, ΕΊΝΑΙ ΔΆΝΕΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΑΊΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΉ ΛΑΤΡΕΊΑ ΤΟΥ ΉΛΙΟΥ. Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΌΣ ΕΊΝΑΙ ΓΕΜΆΤΟΣ ΠΑΡΑΔΕΊΓΜΑΤΑ ΛΑΤΡΕΊΑΣ ΤΟΥ ΉΛΙΟΥ [ΣΕΛ 293].
Η 25 Η ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ ΕΊΝΑΙ Η ΑΡΧΑΊΑ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΉ ΓΙΟΡΤΉ ΤΟΥ ΑΚΑΤΆΒΛΗΤΟΥ ΉΛΙΟΥ ‒SOL INVICTUS‒ΣΤΑ ΛΑΤΙΝΙΚΆ, Η ΟΠΟΊΑ ΣΥΜΠΊΠΤΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΌ ΗΛΙΟΣΤΆΣΙΟ. ΠΡΌΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΚΕΊΝΗ ΤΗΝ ΥΠΈΡΟΧΗ ΜΈΡΑ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ ΠΟΥ ΟΙ ΜΈΡΕΣ ΑΡΧΊΖΟΥΝ ΝΑ ΜΕΓΑΛΏΝΟΥΝ ΚΑΙ Ο ΉΛΙΟΣ ΕΠΙΣΤΡΈΦΕΙ ΝΙΚΗΤΉΣ. ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΊΕΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΎΝ ΠΆΝΩ ΣΕ ΆΛΛΕΣ ΣΥΧΝΆ ΥΙΟΘΕΤΟΎΝ ΠΡΟΫΠΆΡΧΟΥΣΕΣ ΓΙΟΡΤΈΣ ΠΡΟΚΕΙΜΈΝΟΥ ΝΑ ΔΙΕΥΚΟΛΎΝΟΥΝ ΤΗ ΜΕΤΆΒΑΣΗ. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ ΑΥΤΉ ΟΝΟΜΆΖΕΤΑΙ “ΜΕΤΟΥΣΊΩΣΗ”. ΒΟΗΘΆΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΎΝ ΣΤΗ ΝΈΑ ΘΡΗΣΚΕΊΑ. ΟΙ ΠΙΣΤΟΊ ΚΡΑΤΆΝΕ ΤΙΣ ΊΔΙΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΊΕΣ, ΠΡΟΣΕΎΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΊΔΙΕΣ ΙΕΡΈΣ ΤΟΠΟΘΕΣΊΕΣ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΎΝ ΠΑΡΌΜΟΙΑ ΣΎΜΒΟΛΑ, ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΏΝΤΑΣ ΑΠΛΏΣ ΤΟΝ ΠΑΛΙΌ ΘΕΌ ΜΕ ΈΝΑ ΚΑΙΝΟΎΡΓΙΟ. ΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΌ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉΣ ΑΓΙΟΠΟΊΗΣΗΣ ΠΡΟΈΡΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΑΊΑ ΤΕΛΕΤΉ ΤΗΣ “ΘΕΟΠΟΊΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΉΜΕΡΟΥ” . Η ΠΡΑΚΤΙΚΉ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΆΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΪΚΟΎ ΣΏΜΑΤΟΣ, Η ΘΕΊΑ ΚΟΙΝΩΝΊΑ, ΕΊΝΑΙ ΈΝΑ ΣΤΟΙΧΕΊΟ ΠΟΥ ΠΡΟΉΛΘΕ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΑΖΤΈΚΟΥΣ. ΑΚΌΜΗ ΚΑΙ Η ΙΔΈΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΎ ΠΟΥ ΠΕΘΑΊΝΕΙ ΏΣΤΕ ΝΑ ΛΥΤΡΩΘΟΎΜΕ ΑΠΌ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΊΕΣ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ, ΠΡΆΓΜΑ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΈΝΟ. Η ΑΥΤΟΘΥΣΊΑ ΕΝΌΣ ΝΕΑΡΟΎ ΆΝΤΡΑ ΠΡΟΚΕΙΜΈΝΟΥ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΘΟΎΝ ΟΙ ΑΜΑΡΤΊΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΎ ΤΟΥ, ΣΥΝΑΝΤΆΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΆΡΧΑΙΗ ΠΑΡΆΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΟΥΤΕΤΖΑΛΚΟΆΤΛ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎΣ ΤΩΝ ΤΟΛΤΈΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΖΤΈΚΩΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΎ. ΕΛΆΧΙΣΤΑ ΠΡΆΓΜΑΤΑ ΕΊΝΑΙ ΠΡΩΤΌΤΥΠΑ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΉΠΟΤΕ ΟΡΓΑΝΩΜΈΝΗ ΘΡΗΣΚΕΊΑ. ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΠΑΡΘΕΝΟΓΈΝΕΣΗ. ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΊΕΣ ΤΡΈΦΟΝΤΑΙ Η ΜΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΆΛΛΗ. Η ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΘΡΗΣΚΕΊΑ ΕΊΝΑΙ ΈΝΑ ΚΟΛΆΖ, ΈΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΡΧΕΊΟ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΆΖΕΙ ΤΙΣ ΑΠΌΠΕΙΡΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΏΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΉΣΕΙ ΤΟ ΘΕΌ [ΣΕΛ 293-294].
ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΑΚΉ ΔΗΜΟΣΙΌΤΗΤΑ [ΣΕΛ 393].
Η ΓΕΝΑΙΌΤΗΤΑ ΧΩΡΊΣ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΊΤΗΤΕΣ ΔΕΞΙΌΤΗΤΕΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΊ ΜΕ ΑΥΤΟΚΤΟΝΊΑ. ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΚΑΝΌΝΕΣ ΕΠΙΒΊΩΣΗΣ, ΠΑΝΆΡΧΑΙΟΙ ΚΑΝΌΝΕΣ [ΣΕΛ 485].
Ο ΚΑΘΈΝΑΣ ΜΑΣ ΕΊΝΑΙ ΘΕΌΣ, ΕΊΠΕ Ο ΒΟΎΔΑΣ. Ο ΚΑΘΈΝΑΣ ΜΑΣ ΞΈΡΕΙ ΤΑ ΠΆΝΤΑ. ΤΟ ΜΌΝΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΕΊΝΑΙ ΑΠΛΏΣ ΝΑ ΑΝΟΊΞΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΌ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΟΦΊΑ ΠΟΥ ΚΡΎΒΕΤΑΙ ΜΈΣΑ ΜΑΣ [ΣΕΛ 565].
ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΑΡΆ ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΑΠΌ ΤΙΣ ΟΠΟΊΕΣ ΑΡΠΑΖΌΜΑΣΤΕ, ΕΠΕΙΔΉ ΘΑ ΘΈΛΑΜΕ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΈΣ [ΣΕΛ 583].
ΤΊΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΝΏΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΎ. ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΣΤΕ ΣΎΓΧΡΟΝΟΥΣ ΔΑΊΜΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΎΓΧΡΟΝΟ ΆΝΘΡΩΠΟ. Η ΑΠΆΘΕΙΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΚΛΕΊΨΕΙ [ΣΕΛ 620].
Η ΣΎΛΛΗΨΗ ΤΟΥ ΓΑΛΙΛΑΊΟΥ ΠΡΟΚΆΛΕΣΕ ΑΝΑΤΑΡΑΧΉ ΜΕΤΑΞΎ ΤΩΝ ΦΩΤΙΣΜΈΝΩΝ. ΈΓΙΝΑΝ ΛΆΘΗ, ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΑΝΑΚΆΛΥΨΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ ΤΕΣΣΆΡΩΝ ΜΕΛΏΝ, ΤΑ ΟΠΟΊΑ ΣΥΝΈΛΑΒΕ ΚΑΙ ΑΝΈΚΡΙΝΕ. ΌΜΩΣ ΟΙ ΤΈΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΔΕΝ ΑΠΟΚΆΛΥΨΑΝ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΌ ΑΚΌΜΗ ΚΙ ΌΤΑΝ ΥΠΟΒΛΉΘΗΚΑΝ ΣΕ ΒΑΣΑΝΙΣΤΉΡΙΑ. ΤΟΥΣ ΜΑΡΚΆΡΙΣΑΝ ΜΕ ΠΥΡΩΜΈΝΟ ΣΊΔΕΡΟ. ΣΤΟ ΣΤΉΘΟΣ. ΜΕ ΤΟ ΣΎΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΎ. ΣΤΗ ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΟΙ ΕΠΙΣΤΉΜΟΝΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΉΘΗΚΑΝ ΒΆΝΑΥΣΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΤΏΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΦΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΌΜΟΥΣ ΤΗΣ ΡΏΜΗΣ ΩΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΊΗΣΗ ΠΡΟΣ ΌΣΟΥΣ ΣΚΈΦΤΟΝΤΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΧΩΡΉΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΌΤΗΤΑ. ΚΑΘΏΣ Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΆΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΦΊΓΓΕΙ ΤΟΝ ΚΛΟΙΌ, ΟΙ ΕΝΑΠΟΜΕΊΝΑΝΤΕΣ ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΙ ΕΓΚΑΤΈΛΕΙΨΑΝ ΤΗΝ ΙΤΑΛΊΑ. ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΙ ΠΈΡΑΣΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΊΑ ΚΑΙ ΤΌΤΕ ΆΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΑΝΑΜΕΙΓΝΎΟΝΤΑΙ ΜΕ ΆΛΛΕΣ ΟΜΆΔΕΣ ΑΝΘΡΏΠΩΝ ΠΟΥ ΥΠΈΦΕΡΑΝ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΎΣ ΤΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΉΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ΅ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΈΣ, ΑΛΧΗΜΙΣΤΈΣ, ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΈΣ, ΜΟΥΣΟΥΛΜΆΝΟΥΣ, ΕΒΡΑΊΟΥΣ. ΜΕ ΤΟ ΠΈΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΧΡΌΝΩΝ ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΙ ΆΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΡΡΟΦΟΎΝ ΝΈΑ ΜΈΛΗ. ΜΙΑ ΝΈΑ ΔΕΛΦΌΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΙΣΜΈΝΩΝ ΈΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΜΦΆΝΙΣΗ ΤΗΣ. ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΌΤΕΡΗ ΑΔΕΛΦΌΤΗΤΑ. ΜΙΑ ΒΑΘΙΆ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ ΑΔΕΛΦΌΤΗΤΑ. ΟΙ ILLUMINATI ΑΠΈΚΤΗΣΑΝ ΠΟΛΎ ΜΕΓΆΛΗ ΔΎΝΑΜΗ, ΥΙΟΘΈΤΗΣΑΝ ΜΥΣΤΗΡΙΏΔΗ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΆ, ΑΠΟΦΆΣΙΣΑΝ ΝΑ ΔΙΑΦΥΛΆΞΟΥΝ ΤΗ ΜΥΣΤΙΚΌΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΡΓΆΝΩΣΗΣ ΠΆΣΗ ΘΥΣΊΑ, ΑΚΌΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΥΤΌ ΣΉΜΑΙΝΕ ΤΟ ΘΆΝΑΤΟ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΈΝΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΡΚΊΣΤΗΚΑΝ ΚΆΠΟΙΑ ΜΈΡΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΎΝ ΞΑΝΆ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΉΝΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΔΗΚΗΘΟΎΝ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΉ ΕΚΚΛΗΣΊΑ. Η ΔΎΝΑΜΗ ΤΟΥΣ ΈΦΤΑΣΕ ΣΕ ΤΈΤΟΙΟ ΣΗΜΕΊΟ, ΏΣΤΕ Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΉΣΕΙ ΤΗΝ ΠΛΈΟΝ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΗ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ ΔΎΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ. ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΌ ΑΠΟΚΉΡΥΞΕ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΌΤΗΤΑ ΩΣ SHAITAN. Η ΛΈΞΗ ΈΧΕΙ ΙΣΛΑΜΙΚΉ ΡΊΖΑ. ΣΗΜΑΊΝΕΙ “ΑΝΤΊΠΑΛΟΣ”, “ΕΧΘΡΌΣ ΤΟΥ ΘΕΟΎ”. Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΕΠΈΛΕΞΕ ΜΙΑ ΙΣΛΑΜΙΚΉ ΛΈΞΗ ΕΠΕΙΔΉ ΠΡΟΕΡΧΌΤΑΝ ΑΠΌ ΜΙΑ ΓΛΏΣΣΑ ΤΗΝ ΟΠΟΊΑ ΘΕΩΡΟΎΣΕ ΜΙΑΡΉ. Ο ΌΡΟΣ SHAITAN ΕΊΝΑΙ Η ΡΊΖΑ ΤΗΣ ΛΈΞΗΣ ΣΑΤΑΝΆΣ [ΣΕΛ 53-54].
ΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΦΑΝΤΆΖΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΙΚΈΣ ΟΡΓΑΝΏΣΕΙΣ ΣΑΝ ΟΜΆΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΌΜΟΡΓΩΝ ΤΕΡΆΤΩΝ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΎΟΥΝ ΤΟ ΔΙΆΒΟΛΟ, ΟΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΈΣ, ΑΠΌ ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΆΠΟΨΗ, ΉΤΑΝ ΠΟΛΎ ΜΟΡΦΩΜΈΝΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΝΑΝΤΙΏΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΚΑΙ ΎΨΩΣΑΝ ΤΟ ΑΝΆΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΤΗΣ. SHAITAN. ΟΙ ΨΊΘΥΡΟΙ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΙΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΙΚΈΣ ΘΥΣΊΕΣ ΖΏΩΝ, ΤΗ ΜΑΎΤΗ ΜΑΓΕΊΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΤΈΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΤΆΛΦΑ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΑΡΆ ΨΈΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΊΑ ΔΙΈΔΙΔΕ Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΆΘΕΙΑ ΑΜΑΎΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΦΉΜΗΣ ΤΩΨΝ ΑΝΤΙΠΆΛΩΝ ΤΗΣ. ΜΕ ΤΗΝ ΠΆΡΟΔΟ ΤΟΥ ΧΡΌΝΟΥ ΆΛΛΟΙ ΕΧΘΡΟΊ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΊΑΣ, ΘΈΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΎΝ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΥΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΎΟΝΤΑΣ ΑΥΤΆ ΤΑ ΨΈΜΑΤΑ, ΆΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΑ ΚΆΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ. ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΌΠΟ ΑΥΤΌ ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ Ο ΣΎΓΧΡΟΝΟΣ ΣΑΤΑΝΙΣΜΌΣ [ΣΕΛ 57].
ΤΟ ΌΡΑΜΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΙ ΤΟ ΟΝΌΜΑΣΑΝ “ΕΩΣΦΟΡΙΚΌ ΔΌΓΜΑ”. Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΙΣΧΥΡΊΣΤΗΚΕ ΌΤΙ Η ΛΈΞΗ “ΕΩΣΦΌΡΟΣ” ΑΠΟΤΕΛΟΎΣΕ ΑΝΑΦΟΡΆ ΣΤΟ ΔΙΆΒΟΛΟ, ΌΜΩΣ Η ΑΔΕΛΦΌΤΗΤΑ ΕΠΈΜΕΝΕ ΌΤΙ Ο ΕΩΣΦΌΡΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΎΝΤΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΉ ΤΟΥ ΈΝΝΟΙΑ, ΔΗΛΑΔΉ ΑΥΤΉ ΤΟΥ “ΦΟΡΈΑ ΦΩΤΌΣ”. Ή, ΑΛΛΙΏΣ, “ΦΩΤΙΣΜΈΝΟΙ” [ΣΕΛ 59].

Η εξέγερση της Κροστάνδης, εδώ

η σφαγή στο Κατίν, εδώ

η επανάσταση του Φλεβάρη και η πτώση του τσάρου, εδώ

η ματωμένη Κυριακή της Ρωσίας, εδώ

ο Λένιν γράφει για τον Μαρξ, εδώ