Μηνιαία αρχεία: Δεκεμβρίου 2011
This is a man’ s world!
Χρόνια Πολλά, με ένα καλύτερο και αισιόδοξο μέλλον!
Οι στίχοι του υπέροχου αυτού τραγουδιού είναι:
Το Δικαίωμα στην τεμπελιά! Αφιερωμένο στους Έλληνες κοπρίτες!
Από το βιβλίο του αείμνηστου Βασίλη Ραφαηλίδη, “Μνημόσυνο για ένα ημιτελή θάνατο” [εκδόσεις ΕΙΚΟΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΣ, έκδοση 1992, σελίδες 276-280].
Το δικαίωμα στην τεμπελιά είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Παραδόξως, δεν συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, παρά το γεγονός πως όλοι οι κοινωνικοί αγώνες γίνονται για να έχει ο άνθρωπος στη διάθεση του περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Δηλαδή να μπορεί να είναι περισσότερο τεμπέλης. Read the rest of this entry
Μάρκο και Δραχμή.
Του κ. Βασίλη Βιλιάρδου, από την ιστοσελίδα CASSS [www.casss.gr].
“Για μία ελλειμματική χώρα, η οποία απολαμβάνει βιοτικό επίπεδο ανώτερο από ότι επιτρέπουν τα μέσα της, τόσο η υποτίμηση του νομίσματος της, όσο και ο αποπληθωρισμός της οικονομίας της, αποτελούν οδυνηρές λύσεις – επειδή η μεν πρώτη συνεπάγεται μείωση του εθνικού εισοδήματος, ενώ η δεύτερη αύξηση της ανεργίας.
Για μία πλεονασματική χώρα, η ανατίμηση του νομίσματος της αποβαίνει οδυνηρή για τις εξαγωγικές βιομηχανίες της ενώ, αντίθετα, ωφελεί τους εισαγωγείς και τους καταναλωτές – από τη άλλη πλευρά όμως, η μακροοικονομική τόνωση της οικονομίας, εγκυμονεί τον κίνδυνο του πληθωρισμού.
Είναι προφανές λοιπόν ότι, η κάθε χώρα θα προτιμούσε να μετακυλίσει το κόστος όσο το δυνατόν περισσότερων προσαρμογών της οικονομίας σε άλλες χώρες, προκειμένου η ίδια να απαλλαγεί από αυτό – κατά προτίμηση, στους εμπορικούς εταίρους της” (R.Gilpin). Read the rest of this entry
Η ψυχολογία του Ναζισμού.
Από τ
ο περίφημο βιβλίο του διάσημου Γερμανοαμερικανού Κοινωνιολόγου-ψυχαναλυτή Έριχ Φρομ, “Ο φόβος μπροστά στην Ελευθερία” [εκδόσεις ΜΠΟΥΚΟΥΜΑΝΗ, έκδοση 1971, σελίδες 231-265]. Το πρωτότυπο εκδόθηκε το 1941. Η φωτογραφία είναι δική μου επιλογή. Η παρούσα ανάρτηση, του σπουδαίου και καταξιωμένου συγγραφέα της, μας δίδει τον καθρέφτη για να κοιταχτούμε κατά πρόσωπο και να αναρωτηθούμε: μήπως, τελικά, κρύβουμε μέσα μας ένα Ναζιστή; Μήπως;
Εξετάζοντας τήν ψυχολογία του ναζισμού πρέπει πρώτα νά θεωρήσουμε σάν εισαγωγή τό θέμα τής δυνατότητας εφαρμογής τών ψυχολογικών παραγόντων στην κατανόηση του ναζισμού. Κατά τήν επιστήμη και ακόμη περισσότερο κατά τήν εκλαϊκευτική εξέταση τοΰ ναζισμού προβάλλονται συνήθως δυο αντίθετες απόψεις: σύμφωνα με τήν πρώτη, ή ψυχολογία δεν είναι ίκανή νά εξηγήσει ένα οίκονομικό καί πολιτικό φαινόμενο όπως ό φασισμός και σύμφωνα μέ τή δεύτερη, ό φασισμός αποτελεί πέρα γιά πέρα ψυχολογικό πρόβλημα.
Η πρώτη άποψη θεωρεί τό ναζισμό είτε σάν αποτέλεσμα ενός αποκλειστικά οικονομικού δυναμισμού-τών επεκτατικών τάσεων του γερμανικού ιμπεριαλισμού-είτε σάν ουσιαστικά πολιτικό φαινόμενο-της κατάκτησης του κρατικού μηχανισμού από ένα πολιτικό κόμμα υποστηριζόμενο άπό τους βιομηχάνους και τους Γιούνγκερς. Μέ δυό λόγια, ή νίκη του ναζισμού θεωρείται σάν αποτέλεσμα τής εξαπάτησης και του έκβιασμού τής πλειοψηφίας του πληθυσμού άπό μιά μειοψηφία.
