Ο νέος Θηραμένης! Ο χρόνος για το Δίποδο Πλάσμα σταμάτησε στο 404 π.Χ!

Ξενοφών

Ξεφυλλίζοντας τις Διαθήκες των ενδόξων προγόνων μας βρήκα μια διαθήκη που περιγράφει μια κατάσταση που συνέβη κατά την αποφράδα ημέρα της κατάλυσης του Αθηναϊκού Κράτους [της μοναδικής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που γεννήθηκε στο διάβα της πορείας του δίποδου πλάσματος. Πορείας κατά την οποία το δίποδο πλάσμα αποπειράθηκε να ξεφύγει από τη φάση της προϊστορίας του και να μπει στη φάση της Ιστορίας του. Όμως το όνειρο αυτό του δίποδου πλάσματος δεν επέτρεψε η ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ να διαρκέσει για πολύ. Ο βάρβαρος Λύσανδρος και οι εντολείς του επανέφεραν το δίποδο πλάσμα στη φάση της προϊστορίας του όπου, έκτοτε, βολοδέρνει μέχρι σήμερα. Ο χρόνος για το δίποδο πλάσμα σταμάτησε στο 404 π.Χ ] που νομίζεις ότι δεν αναφέρεται στο 404 π.Χ αλλά στο 2010 μ.Χ!  Ο επισκέπτης της παρούσας ιστοσελίδας δεν έχει παρά να αντικαταστήσει το Θηραμένη [μετέπειτα ένα εκ των Τριάκοντα Τυράννων] με το Γιωργάκη, τους Σπαρτιάτες και το Λύσανδρο με το Δ.Ν.Τ, τους Αθηναίους του 404 π.Χ με τους Παρδαλούς Έλληνες του 2010 μ.Χ. Τα συμπεράσματα έρχονται από μόνα τους. Για να επιβεβαιωθεί-για μια ακόμη φορά!!- ο Κάρολος Μαρξ όταν έγραφε την περίφημη σκέψη του, επιβεβαιώνοντας κι εμένα, τον ταπεινό Πολίτη, που ισχυρίζεται πως ο χρόνος για το δίποδο πλάσμα, παγκοσμίως, σταμάτησε στο 404 π.Χ: “Ο Χέγκελ κάνει κάπου την παρατήρηση ότι, όλα τα μεγάλα κοσμοϊστορικά γεγονότα και πρόσωπα παρουσιάζονται, σαν να λέμε, δυο φορές: Ξέχασε όμως να προσθέσει: τη μια φορά σαν τραγωδία, την άλλη σαν φάρσα. Ο Κοσσιντιέρ αντί του Δαντών, ο Λουί Μπλαν αντί του Ροβεσπιέρου, οι Ορεινοί του 1848-1851 αντί των Ορεινών του 1793-1795, ο ανεψιός αντί του θείου” [Η 18 η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη, σε Μαρξ- Έγκελς, Διαλεχτά Έργα, τόμος Α, σελίδα 282, εκδοτικό ΓΝΩΣΕΙΣ]. Για το ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΡΑΤΙΔΙΟ, εγώ θα παρομοίαζα: ο Γιωργάκης αντί του Θηραμένη, το Δ.Ν.Τ αντί του Λύσανδρου και των Σπαρτιατών, οι ΠΑΡΔΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ του 2010 μ.Χ αντί των Αθηναίων του 404 π.Χ! Διαβάστε εδώ και μια επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη.

Επεί δ΄ ηκον, εκκλησίαν εποιησαν, εν η αντελεγον Κορινθιοι και Θηβαίοι μαλιστα, πολλοι δε και αλλοι των Ελληνων, μη σπνεδεσθαι Αθηναιοις, αλλ΄ εξαιρειν. Λακεδαιμονιοι δε ουκ εφασαν πολιν Ελληνδιδα ανδραποδιειν μεγα αγαθον ειργασμενην εν τοις μεγιστοις κινδυνοις γεομενοις τη Ελλαδι, αλλ΄ εποιουντο ειρηνην εφ΄ω τε μακρα τειχη και τον Πειραια καθελοντας και τας ναυς πλην δωδεκα παραδοντας και τους φυγαδας καθεντας τον αυτόν εχθρον και φιλον νομιζοντας Λακεδαιμονιοις επεσθαι και κατά γην και κατά θαλατταν οποι αν ηγωνται. Θηραμενης δε και οι συν αυτω πρεσβεις επανεφερον ταυτα εις τας Αθηνας, εισιοντας δ΄ αυτους οχλος περιεχειτο πολυς, φοβουμενοι μη απρακτοι ηκοιεν. Ου γαρ ετι ενεχωρει μελλειν δια το πληθος των απολλυμενων τω λιμω. τη δε υστεραια απηγγελλον οι πρεσβεις εφ΄ οις οι Λακεδαιμονιοι ποιοιντο την ειρηνην. προγορει δε αυτων Θηραμενης, λεγων ως χρη πειθεσθαι Λακεδαιμονιοις και τα τειχη περιαιρειν. αντειποντων δε τινων αυτω, πολύ δε πλειονων συνεπαινεσαντων, εδοξε δεχεσθαι την ειρηνην. μετα σε ταυτα Λυσανδρος τε κατεπλει εις τον Πειραια και οι φυγαδες κατησαν και τα τειχη κατεσκαπτον υπ΄ αυλητηριδων πολλη προθυμια, νομιζοντες εκεινην την ημεραν τη Ελλαδι αρχειν της εέυθεριας [Ξενοφώντος Ελληνικά, Β΄, § 2, σελίδες 134-137, εκδόσεις De Agostini].

Μετάφραση.

Όταν πήγαν [οι αντιπρόσωποι των Αθηναίων στη Σπάρτη, εξήγηση δική μου] οι Σπαρτιάτες συγκάλεσαν συνέλευση των συμμάχων, στην οποία οι Κορίνθιοι και… οι Θηβαίοι κυρίως, αλλά και άλλοι Έλληνες, διαφωνούσαν με τη συνθηκολόγηση.Πρότειναν μάλιστα την ολοκληρωτική καταστροφή της Αθήνας. Οι Λακεδαιμόνιοι, αντίθετα, έλεγαν ότι δεν μπορούν να επιτρέψουν την υποδούλωση μιας Ελληνικής πόλης που είχε προσφέρει σημαντική βοήθεια την εποχή που πολύ μεγάλοι κίνδυνοι απειλούσαν την Ελλάδα. Πρότειναν λοιπόν, να συνάψουν ειρήνη, με τους παρακάτω όρους: να γκρεμίσουν οι Αθηναίοι τα Μακρά Τείχη και τα τείχη του Πειραιά, να τους παραδώσουν όλα τα πλοία τους εκτός από δώδεκα, να επιστρέψουν οι πολιτικοί εξόριστοι [ολιγαρχικοί], να έχουν τους ίδιους εχθρούς και φίλους με τους Σπαρτιάτες και να τους ακολουθούν και στη στεριά και στη θάλασσα, όπου κι αν τους οδηγούν.Ο Θηραμένης και οι άλλοι πρεσβευτές γύρισαν στην Αθήνα και είπαν τα νέα. Όταν έμπαιναν στην πόλη, πολύς κόσμος τους περικύκλωσε, γιατί όλοι φοβόντουσαν μη τυχόν είχαν επιστρέψει άπρακτοι. Δεν υπήρχαν πλέον περιθώρια καθυστέρησης, καθώς πλήθος ανθρώπων πέθαιναν από την πείνα. Την άλλη μέρα οι πρεσβευτές ανακοίνωσαν τους όρους με τους οποίους οι Λακεδαιμόνιοι δέχονταν να κάνουν ειρήνη. Ο Θηραμένης μίλησε πρώτος και είπε ότι πρέπει να κάνουν αυτό που προτείνουν οι Λακεδαιμόνιοι και να γκρεμίσουν τα τείχη. Κάποιοι διαφωνούσαν, αλλά οι περισσότεροι τον επιδοκίμασαν. Έτσι, αποφάσισαν να δεχτούν την ειρήνη με αυτούς τους όρους. Μετά από αυτά, ο Λύσανδρος κατέπλευσε στον Πειραιά και οι πολιτικοί εξόριστοι γύρισαν στην Αθήνα. Άρχισαν να γκρεμίζουν τα τείχη με μεγάλη προθυμία και κάτω από τον ήχο αυλών, γιατί νόμιζαν ότι εκείνη τη μέρα άρχιζε η ελευθερία της Ελλάδας.